ไม่มีการฆ่าตัวตายใดที่ไม่มีสัญญาณเตือน
เราลองมาจินตนาการดูไหมคะว่าต้องทุกข์ระดับไหน ถึงจะมองว่าความตายคือทางออก เราคงจะรู้สึก… มืดแปดด้าน ไม่มีทางออก รู้สึกโดนซ้ำเติมจากทุกทิศทุกทาง อึดอัดราวกับขาดอากาศหายใจ ไม่เหลือใคร เหมือนอยู่คนเดียวบนโลก ไม่มีพื้นที่สำหรับเรา หรือ อาจรู้สึกว่างเปล่า ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ทำไม มีความคิดว่าความตายไม่ใช่ปัญหา แค่ความตายคือทางออก ถ้าคุณมีความรู้สึกแบบข้างต้นนั้น คุณจะเป็นอย่างไร…. จะพูดจะแสดงออกอย่างไร ? ช่วงแรกอาจจะดิ้นร้น แสดงอารมณ์ ฟูมฟาย พยายามร้องขอความเห็นอกเห็นใจ แต่เมื่อทำต่อไปก็ยังไม่ดีขึ้น เริ่มเรียนรู้ว่าการดิ้นรนนั้นไม่มีประโยชน์ เหนื่อยที่จะดิ้นต่อไป ก็เริ่มแยกตัว ไม่อยากคุยกับใคร ไม่โต้เถียง ไม่ดูแลตัวเอง ไม่ทำงาน ไม่อยากอาหาร ไม่ทำสิ่งที่เคยทำ ไม่สนใจงานอดิเรก และหากเห็นว่าความตายคือทางออก ก็อาจจะพูดเรื่องความตายบ่อยขึ้น ศึกษาเรื่องเกี่ยวกับความตาย วิธีการตายรูปแบบต่างๆ มีคนแบบนี้อยู่รอบๆตัวเราไหมคะ ? อาจจะมี หรือ ไม่มี หรือมี แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ดูไม่ออก หลายๆท่านคงกำลังสงสัยว่า แล้วเราจะช่วยพวกเขาเหล่านั้นได้อย่างไร สิ่งหนึ่งที่หมออยากจะเล่าให้ฟัง คือไม่มีใครสามารถช่วยใครได้ทั้งหมดตลอดเวลา แม้แต่จิตแพทย์เองก็ไม่มีข้อยกเว้น แต่สิ่งที่เราทำได้คือการดูแลใจและพฤติกรรมของตนเองให้พร้อมสำหรับการเป็นผู้ช่วยเหลือ หากวันนึงคนเหล่านั้นเขายื่นมือมาหาคุณ เมื่อคุณเป็นพ่อแม่ ให้เลี้ยงดูลูกๆ ด้วยความเข้าใจ […]
